Ingrid Simons
Sonho XXXV, 2012
olieverf op doek
Sonho XXXVI, 2012
olieverf op doek
collectie Annelies en Bob van Eerd
Voor Ingrid Simons is de subtiele, soms gespannen relatie tussen mens en natuur een belangrijke inspiratiebron. Voor haar is die band geen romantische utopie, maar een rijk en complex weefsel vol schoonheid én onrust. Zoals zij zelf zegt: “De sublimiteit van de natuur en de (soms problematische) verbinding tussen mens en natuur is een permanente voedingsbron voor de pasteuze en geabstraheerde landschappen, die atmosferen van explosieve energie en de voelbare energie van het land belichamen.”
De twee werken die te zien zijn dragen beiden de titel Sonho, Portugees voor ‘droom’. Ze verwijzen naar Simons’ sterke band met Portugal, waar zij regelmatig verblijft als artist in residence bij Foundation OBRAS. In de donkere nachten maakt ze wandelingen door het Portugese landschap. Het maanlicht kleurt het land om haar heen, vormen van bomen en heuvels die door de donkerte ineens niet te ontwaren zijn, grote schaduwen, alles is onderwerp voor haar schilderijen.
In deze werken, die ze veelal opbouwt met dikke lagen olieverf, zie je haar blik op en verhouding met de wereld. Ze schildert niet alleen landschappen, maar geeft ze vorm: de natuur als innerlijke wereld, geladen met energie, geladen met emotie.
Sonho XXXV, 2012
oil on canvas
Sonho XXXVI, 2012
oil on canvas
Annelies and Bob van Eerd collection
For Ingrid Simons the subtle, sometimes tense relationship between nature and humanity is a major inspiration. For her this is no romantic utopia, rather a rich, complex fabric full of beauty and chaos. As she says: ‘The sublimity of nature and the often problematic connection between human and nature are a constant source of nourishment for the thickly layered abstract landscapes that embody the atmosphere of explosive energy and the palpable energy of the land.’
The two works shown here are both called Sonho, Portuguese for ‘dream’. They relate to Simons’s bond with Portugal, which she regularly visits as a Foundation OBRAS artist in residence. She takes walks in the Portuguese landscape on dark nights, with the countryside lit only by the moon, the shapes of trees and hills almost indefinable in the blackness and the shadow providing the subjects for her paintings.
These works, often built up with thick layers of oil paint, reflect her vision and her relationship with the world. She doesn’t just paint landscapes, she shapes them: revealing nature as an inner world, packed with energy, packed with emotion.