Henk Visch

Silk Road, 2014

brons

collectie Annelies en Bob van Eerd

Een sculptuur van Henk Visch herken je voor altijd zodra je het eenmaal voor de eerste keer hebt gezien. Zijn karakteristieke vormentaal – de langgerekte lichamen, de benen die een eigen richting lijken te kiezen, en de hoofden met spitse kin en laag geplaatste ogen en neus – maakt zijn werk direct herkenbaar en onvergetelijk.

Het bronzen beeld dat hier wordt getoond, begon ooit als model voor een groots opgezet project in China: een serie monumentale sculpturen langs de historische Zijderoute. Hoewel het project nooit werd uitgevoerd, bewaart het werk nog altijd een echo van dat oorspronkelijke idee in zijn titel Silk Road. De figuur balanceert op een omgekeerde voet die naar achteren wijst, alsof hij zich losmaakt van de grond. Het andere been hangt ontspannen in de ruimte, als ware het zich over een onzichtbare rand beweegt. Armen ontbreken, waardoor het lichaam zich nog meer uitstrekt naar het afgeronde hoofd, een zachte bolvorm waarin zich een klein, ingetogen gezicht aftekent.

Het beeld belichaamt Visch’ vermogen om een stille, bijna dromerige menselijke aanwezigheid te vangen: kwetsbaar, zoekend en toch standvastig. Een moment van evenwicht dat je niet snel loslaat.

*In de filmzaal in het souterrain van het museum draait een korte film over Henk Visch die gemaakt werd bij gelegenheid van de Jeanne Oostingprijs 2018.