Henk Visch

Silk Road, 2014

brons

collectie Annelies en Bob van Eerd

Een sculptuur van Henk Visch herken je voor altijd zodra je het eenmaal voor de eerste keer hebt gezien. Zijn karakteristieke vormentaal – de langgerekte lichamen, de benen die een eigen richting lijken te kiezen, en de hoofden met spitse kin en laag geplaatste ogen en neus – maakt zijn werk direct herkenbaar en onvergetelijk.

Het bronzen beeld dat hier wordt getoond, begon ooit als model voor een groots opgezet project in China: een serie monumentale sculpturen langs de historische Zijderoute. Hoewel het project nooit werd uitgevoerd, bewaart het werk nog altijd een echo van dat oorspronkelijke idee in zijn titel Silk Road. De figuur balanceert op een omgekeerde voet die naar achteren wijst, alsof hij zich losmaakt van de grond. Het andere been hangt ontspannen in de ruimte, als ware het zich over een onzichtbare rand beweegt. Armen ontbreken, waardoor het lichaam zich nog meer uitstrekt naar het afgeronde hoofd, een zachte bolvorm waarin zich een klein, ingetogen gezicht aftekent.

Het beeld belichaamt Visch’ vermogen om een stille, bijna dromerige menselijke aanwezigheid te vangen: kwetsbaar, zoekend en toch standvastig. Een moment van evenwicht dat je niet snel loslaat.

*In de filmzaal in het souterrain van het museum draait een korte film over Henk Visch die gemaakt werd bij gelegenheid van de Jeanne Oostingprijs 2018.

Silk Road, 2014

bronze

Annelies and Bob van Eerd collection

You only have to see a Henk Visch sculpture once to know his work whenever you come across it. His characteristic visual idiom – elongated limbs, legs that seem to go in opposite directions, and heads with pointed chins and low-placed eyes and nose – make his work instantly recognisable and unforgettable.

The bronze figure shown here started life as a model for a major project in China: a series of monumental sculptures along the historic Silk Road. Although the project was never completed, the work still preserves some of the original concept in its title: Silk Road. The figure is balanced on an inverted foot, as if detaching itself from the ground. The other leg swings nonchalantly in the air, as if suspended over an invisible ledge. There are no arms, so the body stretches up to the rounded head, a gentle, spherical shape with a small, compressed face.

The figure shows Visch’s ability to capture a quiet, almost dreamlike human presence: vulnerable, searching, and yet solid. A moment of balance that is hard to forget.

* A short film about Henk Visch after winning the 2018 Jeanne Oosting prize can be seen in the museum’s basement film theatre.