Eva Spierenburg

Staying as a stone, 2016

inkt en potlood op papier

Zonder Titel, 2016
acryl en potlood op gekleurd papier

Zonder Titel, 2016
acryl en inkt op papier

Zonder Titel, 2016

inkt en potlood op papier, gemonteerd op doek

Zonder Titel, 2018
acryl, inkt en potlood op papier

collectie Annelies en Bob van Eerd

Eva Spierenburg ziet het lichaam als een vat dat dingen verzamelt en van waaruit het individu met een identiteit ontstaat.* In haar werk, dat bestaat uit tekeningen, schilderijen, video-opnamen, sculpturen en installaties, vallen landschap en lichaam vaak samen. Op een manier die het woord “kwetsbaarheid” visuele gestalte lijkt te geven. De verfstreken versterken de houdingen en zeggenschap van de lichaamsdelen en stukjes lijf die ze afbeeldt. In het delicate werk Staying as a stone zien we een figuur die zich opgerold in een vogelnestje bevindt. De titel van het werk lijkt te verwijzen naar innerlijke kracht en stabiliteit. Is de liggende figuur aan het rusten of speelt er iets anders? Spierenburg beeldt fragmenten af van verhalen waar we nooit helemaal grip op krijgen, of die we zelf mogen invullen. Ze strooit kruimeltjes uit, als handvatten om te beginnen met een zoektocht.

Spierenburg zegt zelf naar aanleiding van deze tekeningen: “Het tekenen is voor mij een manier om vormen te vinden voor wat ongrijpbaar is, en voor wat urgentie heeft om gemaakt te worden. Hoewel de tekeningen nooit als schets bedoeld zijn, leiden sommigen tot een sculptuur, schilderij of ander opvolgend werk. Zo maakte ik enkele tekeningen die teruggrijpen op het sterfproces van mijn moeder, onder andere de liggende figuur zonder titel uit 2016. Een jaar na haar overlijden raakte ik geïntrigeerd door de fysieke kant van het sterfproces. Het fascineerde me om van dichtbij te zien hoe een levend lichaam transformeert tot zielloze materie. Waarbij alles wat het lichaam levend maakt tot stilstand komt, en wordt overgeleverd  aan de zwaartekracht. Zo ontstaat als het ware een nieuwe vorm, een gestold leven op de bodem van het lichaam.”

*citaat uit: Metropolis M, juni 2025