Gijs Assmann

Ik, 2020

brons, spijker

collectie Annelies en Bob van Eerd

Kunstenaar Gijs Assmann werkt vanuit een atelier dat zowel laboratorium, verzameling als ontmoetingsplek is. Tussen gevonden voorwerpen, restmaterialen en zorgvuldig bewaarde objecten ontstaan zijn sculpturen: objets trouvés waarin alledaagse elementen hun vroegere betekenis verliezen en een nieuwe, vaak poëtische lading krijgen. Assmann onderzoekt in zijn werk wat het betekent om mens te zijn, en hoe kwetsbaarheid, humor en symboliek elkaar kunnen raken in één gebaar of vorm. Zijn sculpturen tonen schoonheid in het samengaan van het vreemde en het vertrouwde, het tastbare en het innerlijke.

Het werk Ik bestaat uit verschillende in brons gegoten delen. Uit een bronzen laars rijst een kale boomstam omhoog, met exact dezelfde lengte als de kunstenaar. Ter hoogte van zijn heup is een enkele spijker schuin in het hout geslagen. De compositie en de titel doen vermoeden dat we naar een beeltenis kijken van de kunstenaar, een zelfportret. Alleen is dit volgens Assmann geen weergave van een afgebeeld persoon die wordt verheerlijkt, geïdealiseerd of aanbeden. De spijker functioneert volgens hem als een ritueel object – een bezwering, een middel tegen gevaar of ongeluk. Tegelijkertijd verwijst hij naar het uitschakelen of relativeren van mannelijkheid, naar pijn en beperking als bronnen van inzicht en transformatie.

Assmanns werk vond de afgelopen jaren zijn weg naar verschillende tentoonstellingen en collecties, waar verzamelaars de combinatie van menselijke kwetsbaarheid, symbolische scherpte en onverwachte schoonheid in zijn sculpturen weten te waarderen.

Me, 2020

bronze, nail

Annelies and Bob van Eerd collection

Artist Gijs Assmann works in a studio which also serves as a laboratory, collection and meeting place. His sculptures come to fruition amid the found objects, remnants and carefully preserved items: objets trouvés divested of their former mundane function and invested instead with a new, often poetic purpose. In his work, Assmann explores what it means to be a person, and how vulnerability, humour and symbolism can converge in a single gesture or form. His sculptures convey beauty in a blend of the strange and the familiar, the tangible and the inner person.

This work is made of various parts cast in bronze. A bare tree trunk – as tall as the artist – emerges from a bronze boot. A single nail pierces the stem diagonally at hip height. The composition and the title suggest that we are looking at the artist himself, a self-portrait. But, as Assmann says, the aim is not to create a depiction to be admired, idealised or adored. The nail, he explains, is a ritual element – an adjuration, a talisman against danger and accident. It is also a refutation of masculinity, putting it into perspective, invoking pain and restraint as sources of insight and transformation.

Assmann’s work has featured in various exhibitions and collections in recent years, as collectors have come to appreciate the combination of human frailty, symbolic perspicacity and unexpected beauty in his sculptures.