Nour-Eddine Jarram

Acht portretten, 2024

aquarel op papier

collectie Annelies en Bob van Eerd

Er zijn verschillende invloeden voelbaar in het werk van Nour-Eddine Jarram. Vanuit zijn Marokkaanse achtergrond klinkt een beeldcultuur door vol ritme, symboliek en ornamentiek. Tegelijkertijd zijn ook elementen uit de Nederlandse kunstgeschiedenis, met meesters als Frans Hals en Rembrandt, duidelijk aanwezig. Jarram leent elementen uit beide tradities, maar maakt ze volledig tot de zijne. In zijn portretten kunnen de personen eenvoudigweg mens zijn.

Juist daardoor weet Jarram iets wezenlijks van onze tijd te raken. Zijn werk kan een onderliggende spanning of dreiging laten voelen, maar even vaak toont hij zachte, liefdevolle gezichten. In Het weerzien is dat bijvoorbeeld zichtbaar. We zien het ogenblik van een omhelzing, een vreugdevolle gebeurtenis. De hand linksonder, “de hand van de kunstenaar,” zoals Jarram zelf zegt, voegt daar nog een intiem, bijna troostend gebaar aan toe.

Ook in de reeks van portretten is zijn trefzekerheid en oog voor de mens voelbaar. Met de nadruk op zwarte aquarelverf schept hij warmte, nuance en diepte. Het lijkt licht, bijna moeiteloos. Zijn portretten blijven nooit op afstand: ze nodigen uit om stil te staan, om echt te kijken, en om geraakt te worden.

*Met dank aan de stichting Jeanne Oosting Prijs (een prijs die Jarram in 2021 won) is in de filmzaal een korte film over Nour-Edinne Jarram te zien.

Eight portraits, 2024

watercolour on paper

Annelies and Bob van Eerd collection

Various different influences are discernible in Nour-Eddine Jarram’s work. From his Moroccan background comes a visual culture full of rhythm, symbolism and ornament. Elements from Dutch art history, masters such as Frans Hals and Rembrandt, can also be found. Jarram borrows bits and pieces from both traditions and then makes them entirely his own. In his portraits, the subjects are simply people.

That is how Jarram manages to connect with something essential to our time. His work touches an underlying tension or threat, yet he can also paint gentle, loving faces. That is clearly so in Reunion. We witness an embrace, a happy event. The hand below left – the artist’s hand – as Jarram himself says, adds an intimate, almost comforting gesture.

The artist’s ability to capture a likeness and a personality is evident in this series of portraits. With liberal use of black watercolour, he evokes warmth, nuance and depth. It feels light, almost effortless. His portraits never remain distant: they invite the viewer to stand still, to genuinely observe and to be moved.

*A short film about Nour-Edinne Jarram can be seen in the film theatre courtesy of the Jeanne Oosting prize foundation (Jarram won the prize in 2021).