Ingrid Simons

Sonho XXXV, 2012

olieverf op doek

Sonho XXXVI, 2012, olieverf op doek

collectie Annelies en Bob van Eerd

Voor Ingrid Simons is de subtiele, soms gespannen relatie tussen mens en natuur een belangrijke inspiratiebron. Voor haar is die band geen romantische utopie, maar een rijk en complex weefsel vol schoonheid én onrust. Zoals zij zelf zegt: “De sublimiteit van de natuur en de (soms problematische) verbinding tussen mens en natuur is een permanente voedingsbron voor de pasteuze en geabstraheerde landschappen, die atmosferen van explosieve energie en de voelbare energie van het land belichamen.”

De twee werken die te zien zijn dragen beiden de titel Sonho, Portugees voor ‘droom’. Ze verwijzen naar Simons’ sterke band met Portugal, waar zij regelmatig verblijft als artist in residence bij Foundation OBRAS. In de donkere nachten maakt ze wandelingen door het Portugese landschap. Het maanlicht kleurt het land om haar heen, vormen van bomen en heuvels die door de donkerte ineens niet te ontwaren zijn, grote schaduwen, alles is onderwerp voor haar schilderijen.

In deze werken, die ze veelal opbouwt met dikke lagen olieverf, zie je haar blik op en verhouding met de wereld. Ze schildert niet alleen landschappen, maar geeft ze vorm: de natuur als innerlijke wereld, geladen met energie, geladen met emotie.